O Annie O Leżajsk-moje miasto Spacerkiem po Leżajsku Sylwetki Leżajszczan Spacerkiem po mieście Leżajsk i okolice Emigracja Leżajszczan    Ogródek Jordanowski   Leżajsk w obiektywie     Lezajsk z satelity     Plan miasta   Leżajsk Moje Miasto - Facebook    Powrót do strony głównej

Już w roku 1897 Rada Miejska w Leżajsku podjęła 22 grudnia uchwałę o nadaniu niektórym ciągom zabudowy miejskiej nazwy. Ulice były nieregularne, kręte, różnej szerokości. Rynek był również placem o kształtach nieregularnych. Domy były stawiane w różnych odstępach od ulic i placów, niekiedy skośnie do ich osi. Na przestrzeni wieków nazwy leżajskich ulic zmieniały się. Zależało to od sytuacji politycznej, humoru decydentów itp. Dopiero po pożarze w 1906 roku zmieniono nazwy ulic, niektóre z nich zlikwidowano. W 1945 r udało się Ukraińcom zmienić niektóre nazwy ulic na T. Szewczenki, I. Franki, M. Szaszkiewicza, B. Chmielnickiego, I. Mazepy. W historii Leżajska były nazwy Proroka, Jatki, Ruska, Pierackiego, Stawowa, Bożnicza,  Marchlewskiego.

NAZWY ULIC W MIEŚCIE LEŻAJSK
 

            L.p.      

Nazwa ulicy wg skrótu na tablicach informacyjnych

Dawna nazwa ulicy Informacje dodatkowe
1 Akacjowa    
2 Armii Krajowej    
3 K. K Baczyńskiego    
4 Bernardyńska część Przemysłowej  
5 Blacharska   Ulica ta była przed wojną (w latach 30.) wyłącznie zamieszkiwana przez Żydów. Stanowiła relikt najdawniejszego osadnictwa żydowskiego w Leżajsku.
6 Błonie    
7 S. Boronia   zobacz Sylwetki Leżajszczan- Stanisław Boroń
8 Borki   Kapliczki przydrożne
9 Księdza Brody Dawniej Marchlewskiego.  
10 Broniewskiego    
11 J. Brzozy    
12 Chrobrego    
13 Cmentarna   Kaplica Alfreda Josse na cmentarzu w Leżajsku. Fot. Tomasz Kulka  

       Foto Kaplica na Cmentarzu Komunalnym

 

14 Curie-Skłodowskiej   1
15 Dolna    
16 Fabryczna   Silikaty w Leżajsku
17 Franciszkańska   Kapliczki przydrożne
18 Mjr. Furgalskiego   Nazwę tej ulicy nadała Rada Miejska na cześć wychowanka leżajskiej szkoły, który poległ w czasie ofensywy rosyjskiej latem 1916 r pod Kostiuchnówką. Major Tadeusz Wyrwa Furgalski - walczył w Legionach Polskich o niepodległość Polski, jako legionista w austriackim wojsku. Fot. Anna Ordyczyńska zobacz: Mjr. Furgalskiego

Biogram patrona ulicy>> Furgalski Wyrwa Tadeusz (1890-1916)

 

19 Garncarska    
20 Górna Dawniej ul. Łaziebna Kiedyś ulica przebiegała od północnej strony ciągu zabudowań. Tu, gdzie dzisiaj biegnie droga, mieszkańcy mieli ogrody. Ulica zamieszkiwana głównie przez Żydów. Przed wojną tylko 2 domy należały do katolików (Krawczyk i Gdula+Ordyczyński). W czasie II Wojny Światowej była częścią getta żydowskiego.

 2 3 Kirkut w Leżajsku. Fot.Anna Ordyczyńska zobacz >> ul. Górna , Cerkiew Zaśnięcia NMP w Leżajsku ,

21 Grunwaldzka    
22 Hutnicza    
23 Jagiełły  
24 Iwaszkiewicza    
25 Jarosławska   Proświta. Fot.Anna Ordyczyńska Fot. Anna Ordyczyńska Fot. Anna Ordyczyńska zobacz >> Proświta Cerkiew Zaśnięcia NMP w Leżajsku
26 Kąty    
27 Kilińskiego    
28 Klasztorna   Fot. Anna Ordyczyńska
29 Klonowa    
30 Kochanowskiego    
31 Kołłątaja    
32 Konopnickiej    
33 Kopernika    
34 W. Kossaka    
35 Kościuszki    
36 Kraszewskiego    
37 Krótka   Ulica ta była przed wojną -przy szkole rabinackiej (w latach 30.) wyłącznie zamieszkiwana przez Żydów. Stanowiła relikt najdawniejszego osadnictwa żydowskiego w Leżajsku.
38 Kpt. Kuczka    
39 Kwiatowa    
40 Leśna    
41 Leśników    
42 Lipy    
43 11 Listopada   Dom Pielgrzyma i Restauracja w Sosnowym Gaju
44 Łąkowa    
45 28 Maja Dawniej Podzamcze.  
46 Matejki    
47 T. Michałka Tomasza Michałka.  www  

   

48 Mickiewicza Dawniej tylko od Rynku do stacji PKP. Od stacji PKP do klasztoru nazywała się ulicą Klasztorną. Obecnie od Rynku do Placu Mariackiego. Główna ulica w Leżajsku, ciągnąca się od Rynku do Klasztoru. Zajazd w Leżajsku. Fot. Anna Ordyczyńska

   Fot. Anna Ordyczyńska    Fot. Anna Ordyczyńska     Kamieniczka Zawilskich. Fot. Anna Ordyczyńska Szkoła Podstawowa nr 2 w Leżajsku  Dom Narodowy Polski - Kino Radość    

  Sąd w Leżajsku. Fot. Anna Ordyczynska Fot. Anna Ordyczyńska  Fot. Anna Ordyczynska Fabryka uli w Leżajsku Fot. Anna Ordyczynska

Fot. Anna Ordyczyńska Fot. Anna Ordyczyńska Kapliczki przydrożne

 Dom Kisielewicza  Fot. Anna Ordyczyńska

zobacz >>

49 Moniuszki Kiedyś Gillershof. Nazwa pochodzi od podleżajskiej wsi, części Giedlarowej, zasiedlonej przez kolonistów niemieckich, którzy na początku ery austriackiej przybyli do miasta w związku z józefińską akcją kolonizacyjną. Osadnikami byli wówczas urzędnicy i rzemieślnicy niemieccy (katolicy, ewangelicy). Jesienią 1787 roku przybyło sześciu pierwszych osadników niemieckich, w 1808 roku liczba mieszkańców kolonii wynosiła już 120 osób.    W poszukiwaniu korzeni                Foto zobacz >> Kapliczki przydrożne
50 Boczna Moniuszki    
51 Nad Stojadłem   Stojadło w Leżajsku
52 NOW    
53 Nizinna    
54 Burmistrza Nowińskiego    
55 Odległa    
56 Ogrodowa   Droga prowadząca w kierunku Brzózy.
57 Opalińskiego   Fot. Anna Ordyczynska
58 Orzeszkowej    
59 Paderewskiego    
60 Piekarska   Ulica ta była przed wojną (w latach 30.) wyłącznie zamieszkiwana przez Żydów. Stanowiła relikt najdawniejszego osadnictwa żydowskiego w Leżajsku.
61 Plac Dworcowy   Dworzec PKP w Leżajsku. Fot. Anna Ordyczyńska
62 Plac Jana Pawła II  
63 Plac Rudolfa Jaszowskiego   Rudolf Roman Jaszowski ps. Lampart. [1]   przy szkole (Podstawowej nr 1).  
64 Plac Mariacki   zobacz >> Plac Mariacki - Dom Szeligów
65 Plac Targowy    
66 Podleśna  
67 Podolszyny    
68 Podzwierzyniec   Kapliczki przydrożne
69 Polna    
70 Księdza Popiełuszki    
71 Prusa    
72 Przemysłowa   Fot.Anna Ordyczyńska  Fot.Anna Ordyczyńska Kapliczki przydrożne
73 Pułaskiego    
74 Reymonta    
74a Rondo Orląt Lwowskich   Rondo na obwodnicy 77 od ul. Warszawskiej w kierunku Nowej Sarzyny
75 Rynek   Fot.Anna Ordyczyńska    Ratusz w Leżajsku. Fot. Anna Ordyczynska  5 Rynek w Leżajsku. Fot.Anna Ordyczyńska Fot. Anna Ordyczyńska

zobacz >>> 600-lecie Leżajska

76 Rzeszowska Droga w kierunku Łańcuta nazwana pierwotnie w 1897 roku ulicą Krakowską. A od 1906 Rzeszowską.
77 Sandomierska Dawna nazwa ulicy Koszykarska. Nazwa ulicy pochodzi prawdopodobnie od XVII wiecznego "Traktu Sandomierskiego", który przebiegał trasą od dworku starościńskiego (dawnego LO) ulicą Sandomierską, dalej ulicą Orzeszkowej poprzez pola i lasy w kierunku wsi Jelna, kierował się na Rudę i Sarzynę do Sandomierza.

Fot. Anna Ordyczyńska1 zobacz >> Dom Chorych

78 Sanowa    
79 Siedlanka Siedlanka była kiedyś wsią zamieszkałą w dużej większości przez Rusinów. Przywilej Zygmunta I dotyczący ponownej lokacji Leżajska w 1524 r wspomina Siedlankę, jako wieś na prawach miejskich na lewym brzegu Sanu, która wraz z Leżajskiem i 9 innymi wsiami należała do starostwa.

Po wojnie Siedlanka była przedmieściem, później przyłączono do Leżajsk, Siedlanka stała się ulicą miasta.

Ludność ta miała duży udział w     zagospodarowaniu i kolonizacji Puszczy Sandomierskiej.

        Wieś znajdowała się w dogodnym położeniu z dala od terenów zalewowych, na wysokości 170 m n. p. m. (lustro wody Sanu - ok. 162 m n. p. m. ), wzdłuż potoku Młynówka (nazywanego dzisiaj Jagoda). W XVI w. na tym potoku zlokalizowane były 3 młyny.

    Wieś Siedlanka leżała na szlaku ruskim komunikacyjnym Krzeszów-Jarosław.

    W 1565 roku wieś liczyła zaledwie 12 gospodarstw chłopskich. W 1773 r 44 gospodarstw miało 56 koni, 44 wołów, 75 krów, 56 cieląt i jałówek, 12 świń. Duża liczba koni mogła świadczyć o zamiłowaniu mieszkańców do koni, być może miało to związek z traktem komunikacyjnym i płatnym wynajmem tych zwierząt. Mieszkańcy tej wsi mieli sposobność sprzedawać swoje nadwyżki z gospodarstw na targu w pobliskim miasteczku Leżajsku.

    W 1785 r Siedlanka liczyła 260 osób, w tym 55 łacinników, 205 Rusinów.

    Po I wojnie światowej nastąpiło ożywienie ukraińskiej działalności kulturalno-oświatowej. W Siedlance pierwszą rodziną, która w 1920 r zaczęła używać języka ukraińskiego była rodzina Wańczyków. Michał Wańczyk był mgr filozofii UJ, a Stefania Wańczyk absolwentką seminarium nauczycielskiego w Przemyślu.

    W 1921 roku Siedlanka miała 1,97 ha powierzchni, z czego 1,75 ha to grunty orne; w 80 budynkach zamieszkiwało 370 osób.

    Kiedy w 1934 r podzielono powiat łańcucki na 8 gmin zbiorowych, Siedlankę przydzielono do gminy zbiorowej Kuryłówka. Wójtem był wówczas Jan Skiba z Kuryłówki, a sołtysem Józef Majewicz z Siedlanki.

    W 1939 r było 186 osób wyznania grekokatolickiego.

    Pod koniec okupacji na terenie Siedlanki Niemcy założyli obóz pracy nadzorowany przez Wermacht. Jeńcy głównie z Zakopanego i Nowego Sącza budowali umocnienia obronne na Sanie. Nadciągająca armia radziecka uwolniła więźniów.

    Do marca 1946 r ewakuowano 46 rodzin, 159 z 205 wszystkich mieszkańców.

zobacz >> Kapliczki przydrożne

80 Siedlanka Boczna    
81 Sienkiewicza    
82 Gen. Sikorskiego Podzamcze. Dawna Stawowa, Świerczewskiego.
83 Słoneczna    
84 Słowackiego  
85 Sosnowa    
86 Spokojna    
87 Sportowa    
88 Spółdzielcza    
89 Staszica    
90 Studzienna    
91 Szkolna    
92 Szopena    
93 Braci Śniadeckich    
94 Św. Jana z Dukli    
95 Św. Jadwigi-Królowej    
96 Targowa Dawniej Bóżnic (Bożnic, Bożnicza), później nazwana ulicą Ruin,

 Ulica wiodąca do kirkutu i łaźni. Pod koniec lat trzydziestych licznie zamieszkiwana przez Żydów.

26 lipca 1906 roku wielki pożar w mieście całkowicie strawił domy przy ulicy Mickiewicza, Wesołej (Żwirki i Wigury), placu szkolnym, Bożniczej, Rzeszowskiej, Jatkowej, Sandomierskiej.  Łącznie spłonęło 185 domów mieszkalnych, 144 zabudowań gospodarczych, rzeźnia miejska, jatki miejskie (kramy). Bez dachu nad głową pozostało w Leżajsku 1713 osób. Utraciły one cały dobytek. Straty oszacowano na kwotę 1 miliona koron.

15 września 1939 roku Niemcy spalili stojące tu bożnice, pozostałe po nich mury rozebrano, a cegłami wybrukowano Rynek. Wiele lat później, podczas jego modernizacji ceglane bruki rozebrano i wywieziono na miejskie śmietnisko. Wiosną 1941 roku Niemcy utworzyli w Leżajsku getto, w którym stłoczyli resztki leżajskiego żydostwa (w liczbie 300 mieszkańców). Objęło ono ulice Bóżnic i Górną.

1
97 Tuwima    
98 Wałowa    
99 Warszawska    
100 Wierzbowa    
101 Ppłk Więcława „Śląskiego   Podpułkownika Ludwika Więcława „Śląskiego” zobacz biogram żony "Śląskiego" >> Jedynacka Władysława
102 Wincentego Witosa    
103 Stanisława Wyspiańskiego Dawniej Siedlańska  
104 Burmistrzów Jana i Leopolda Zawilskich Dawniej ulica Ruska, od 1937 r Bronisława Pierackiego, T. Szewczenki, 1 Maja.

W latach 1876-1898 Jan Kanty Zawilski pełnił funkcję burmistrza Leżajska. Od 1 sierpnia 1944 do 13 lutego 1945 roku Leopold Zawilski pełnił funkcję burmistrz w Leżajsku. W marcu 1945 r został aresztowany (razem z p. Tołłoczko) i przewieziony do Jarosławia. Rozstrzelany w 1945.  

zobacz: Ulica Burmistrzów Jana i Leopolda Zawilskich

105 Zielona    
106 Zmuliska    
107 S. Żeromskiego Kiedyś była fragmentem ul Przemysłowej, która ciągnęła się od Siedlanki do Klasztoru i Placu Mariackiego. Ulicę rozkawałkowano, Przemysłowa obecnie jest od Siedlanki do torów kolejowych, od torów do Placu Mariackiego nazwano ulicą Klasztorną. Gospoda u Więcławów Wytwórna Tytoniu (LWTP)
  II Armii Wojska Polskiego   Browar w Leżajsku
108 Żwirki i Wigury Niegdyś ulica Wesoła.

Do zweryfikowania:

Podgórna. Podgórze (koło kirkutu i łaźni).
 

                                      Księga Gości-przeglądanie                                                           Powrót do strony głównej 

Strona utworzona: 2004-12-07

Aktualizacja strony: 2015-03-31